Waarom krijg ik zin in zoet, kort na het avondeten?

Deze vraag krijg ik heel vaak. Ik denk dat veel mensen het dus herkennen, dat je vrij kort na het avondeten zin krijgt in iets zoets. Die zin kan ook nog heel sterk zijn. En misschien vind je het helemaal geen goede zaak dat je gaat zitten snoepen kort na het eten.

Dus hoe komt het? In ieder geval heel goed als je jezelf die vraag stelt. Dat helpt beter dan tegen jezelf zeggen dat het stom is om te snoepen. Daardoor ga je namelijk vervelend voelen en dan zou het wel eens kunnen dat je behoefte krijgt aan nog meer zoetigheid als troost...

Er zijn verschillende oorzaken te bedenken van zin in zoet na het avondeten. Misschien geldt er eentje voor jou, of zelfs meer dan een. Ik geef drie belangrijke:

1. Als je te weinig hebt gegeten 's middags, ben je erg hongerig tegen de tijd dat je avondeten krijgt en dan is je bloedsuikerspiegel waarschijnlijk behoorlijk laag. Hopelijk eet je bij je avondeten gezonde, voedzame dingen. Het kost je lichaam even tijd om die te verwerken en de energie naar je bloed te sturen. Dus direct na je avondeten is je bloedsuikerspiegel nog steeds laag. En vraagt je lichaam of je alsjeblieft wat snelle energie kunt sturen!
Dat is natuurlijk niet de beste oplossing. Het werkt veel beter om in de middag tijdig iets voedzaams te eten, zodat je met normale trek en een stabiele bloedsuikerspiegel bij je avondmaaltijd aankomt.

2. Als je de hele dag druk bent geweest met je hoofd en nauwelijks op je lichaam gelet hebt, is je avondeten misschien het eerste moment dat je even 'tot jezelf komt'. Of misschien gebeurt dat zelfs pas nadat je de afwas hebt weggewerkt en eindelijk op de bank kan gaan zitten. Dan kan er een sterk gevoel ontstaan als 'en nu ik!'. En wie weet gun je jezelf dan wat lekkers. Iets zoets bijvoorbeeld, omdat je bij je avondeten die smaak nog niet hebt gehad.
De oplossing: overdag vaak genoeg aandacht besteden aan je eigen behoeftes, ook die van je lichaam.

3. Eet je vaak iets zoets na het avondeten (bijvoorbeeld door bovenstaande twee dingen), dan ontstaat er een gewoonte. Je hele systeem rekent op dat zoetmoment, want het komt toch elke dag? Doe je het dan een keer niet, dan zegt jouw systeem: "Hee, nu komt er toch altijd iets zoets? Waar blijft het?".
Het enige wat werkt: de gewoonte doorbreken. Het helpt al een beetje als je op een andere plek gaat zitten of iets anders verandert, zodat je niet in je standaardpatroon schiet. Maar daarnaast kun je jezelf gewoon inprenten dat het een kwestie van volhouden is. Een paar keer iets anders doen dan snoepen en je nieuwe gewoonte is in de maak!

Kijk naar het punt waar je heen wilt

Toen ik een jaar of zes naar Amsterdam verhuisde, verkocht ik mijn auto. Ik ging daardoor minder autorijden en daardoor reed ik ook wat minder ´vast´. Ik lette steeds op de auto en de weg vlak voor me. Zeker in Amsterdam, waar elk moment een auto, fietser of wandelaar tevoorschijn kan komen.

Gelukkig kreeg ik toen een tip van iemand die naast me in de auto zat: focus op het punt waar je heen wilt. En dat had een magische uitwerking! Ik ging rustiger en stabieler rijden. Het leek alsof mijn ogen, spieren en hersenen vanzelf gingen samenwerken om de auto te besturen.

Ik gebruik de tip nog steeds, ook bij het fietsen bijvoorbeeld. Als ik door een smalle ruimte moet tussen twee auto's, verleg ik mijn focus naar het punt waar ik heen wil en dan stuur ik er moeiteloos tussendoor.

En ik ben nog altijd verbaasd dat ik de truc niet zelf kon bedenken destijds. Bij alles wat je wilt bereiken helpt het immers om te weten waar je precies naartoe wilt. Kijken waar je nu bent en wat er allemaal mis kan gaan, werkt averechts. Dan nemen angst en ergernis het over. Als je bedenkt wat je wel wilt, wordt het direct een stuk makkelijker en gaan je lichaam, je hersenen en je gevoel je ernaartoe sturen.

Was je maar ziek

Soms is het fijn om even ziek te zijn. Niet heel ziek, maar een beetje ziek, een paar dagen maar. Dan mag je uitrusten, gaan slapen als je moe bent. Je eet alleen dingen die goed voor je zijn of die je heel lekker vindt. Veel afspraken en verantwoordelijkheden moet je even laten liggen, behalve misschien de dingen die je echt belangrijk vindt. Mensen besteden aandacht aan je en vragen hoe het met je gaat. En dan mag je dat ook gewoon vertellen, zelfs als het niet zo goed gaat. Je mag bovendien hulp vragen bij de dingen die je zelf niet kan doen, of waar je tegenop ziet.

Je zou in drukke, stressvolle tijden soms bijna wensen dat je even ziek werd, om de druk van de ketel te kunnen halen!

Maar eigenlijk is het raar. Waarom zou je wachten met op je eigen behoeftes letten, tot je ziek bent? Of zwanger, of echt in de problemen zit? Waar staat geschreven dat je onder 'normale' omstandigheden al je grenzen moet overschrijden of jezelf moet verwaarlozen? Ik zou zeggen: begin gewoon met goed voor jezelf zorgen. Nu, direct. Daar word je ook nog productiever en gezelliger van.

Oh ja, en er zijn natuurlijk mensen die zelfs geen pas op de plaats doen als ze ziek of zwanger zijn of moeilijke dingen te verwerken hebben. Als je je daarin herkent, heb je denk ik twee opties: 1. wachten tot je afbrandt en gedwongen wordt een tijd niets te doen en 2. onderzoeken waarom je dit doet en kijken of het je echt het leven brengt dat je wilt - zo niet, leren wat je anders kunt doen.