Op mijn vraag welke films mensen een inspiratiebron vonden over eten, kreeg ik van alle kanten reacties. Lang leve Twitter, Facebook en LinkedIn. ;-)
De top 3 die naar voren kwam van films die je zin geven om van eten te genieten:
1. Chocolat
2. Like water for chocolate (alias Como agua para chocolate alias Rode rozen en tortilla's)
3. Julie and Julia
Veel chocola dus!
Andere aanraders (van mij of anderen):
* De DVD-box Film & Food van NRC, waarin o.a. La Grande Bouffe is opgenomen
* Eat Pray Love (draait nu in de bioscoop)
* Big Night
* Volver
* No Reservations
* ...en een webpagina met leuke fragmenten: delicious moments on film
Ik heb nog een aantal leuke filmavondjes voor de boeg, want ik heb ze nog niet allemaal gezien! Gelukkig naderen Sinterklaas, kerst en mijn verjaardag, dus ik weet weer wat voor op mijn verlanglijstje. ;-)
Bij mij lukt genieten extra goed als mijn eten lekker is, maar ook verantwoord geproduceerd. Dat laatste houdt voor mij in dat het me echt kan voeden, omdat er waardevolle stoffen in zitten. Maar ook dat de planten en dieren zodanig gefokt en geteeld zijn, dat we nog jaren vooruit kunnen met onze wereld en de grondstoffen die daaruit voortkomen. Ik heb dus ook een aantal filmtips voor jullie die je de ogen kunnen openen op verschillende manieren. Hier komen ze:
1. Documentaire Vette honger van de VPRO
2. Film FOOD Inc.
3. Film How to cook your life
4. Film Super Size Me
Heb je aanvullende tips, reageer dan zeker even en vermeld je tip.
vrijdag 26 november 2010
dinsdag 23 november 2010
Teveel, te weinig of precies genoeg
Wij hebben als mensheid honderden, duizenden jaren in schaarste geleefd. Daarom denkt iets binnen in ons nog altijd dat je maar beter zo veel mogelijk kunt hebben van de dingen die je nodig hebt. Twee huizen hebben is beter dan één huis. Een tafel vol eten is beter dan één bord vol eten. Vijf planken met kleding is beter dan één plank. Enzovoort.
Alleen leven we tegenwoordig in overvloed. Er is heel veel en er kan heel veel. Daardoor werken onze oerneigingen vaak averechts. Ten eerste omdat we overbelast raken. Als alles kan, kun je gaan denken dat alles ook moet. Je moet in alles succesvol zijn en alles goed doen. Dat levert een takenlijst van een halve meter op en telkens als je één ding afstreept, komen er drie dingen bij. Je bent dus nooit klaar.
En tegelijkertijd gaat het bijzondere er snel vanaf, als er zoveel aanbod is. Een lekker koekje eten is bijzonder - als je het eens in de week krijgt en de rest van de tijd zijn ze er niet. Als je het vier keer per dag pakt uit een volle trommel, of je eet een heel pak achter elkaar leeg, dan zul je nauwelijks proeven. Je denkt vooral aan het volgende koekje, want dat ligt al voor je klaar. Als je de eerste tien mensen verzamelt op Hyves of Facebook is het nog spannend, maar nummer 201? En een paar dagen weggaan naar een stad in het buitenland is geweldig - tenzij het de vierde keer dat jaar is.
Ik heb eens de uitspraak gehoord: "de grootste vijand van 'goed' is 'beter'". Dat is denk ik vaak waar: wie het goed heeft en alleen maar streeft naar 'het beter krijgen', zal veel plezier en voldoening mislopen. Misschien heb je net als ik steun aan deze richtlijn, om je oerneigingen in goede banen te leiden:
Geef alles weg wat je niet nodig hebt en houd voor jezelf wat je echt niet kunt missen.
Alleen leven we tegenwoordig in overvloed. Er is heel veel en er kan heel veel. Daardoor werken onze oerneigingen vaak averechts. Ten eerste omdat we overbelast raken. Als alles kan, kun je gaan denken dat alles ook moet. Je moet in alles succesvol zijn en alles goed doen. Dat levert een takenlijst van een halve meter op en telkens als je één ding afstreept, komen er drie dingen bij. Je bent dus nooit klaar.
En tegelijkertijd gaat het bijzondere er snel vanaf, als er zoveel aanbod is. Een lekker koekje eten is bijzonder - als je het eens in de week krijgt en de rest van de tijd zijn ze er niet. Als je het vier keer per dag pakt uit een volle trommel, of je eet een heel pak achter elkaar leeg, dan zul je nauwelijks proeven. Je denkt vooral aan het volgende koekje, want dat ligt al voor je klaar. Als je de eerste tien mensen verzamelt op Hyves of Facebook is het nog spannend, maar nummer 201? En een paar dagen weggaan naar een stad in het buitenland is geweldig - tenzij het de vierde keer dat jaar is.
Ik heb eens de uitspraak gehoord: "de grootste vijand van 'goed' is 'beter'". Dat is denk ik vaak waar: wie het goed heeft en alleen maar streeft naar 'het beter krijgen', zal veel plezier en voldoening mislopen. Misschien heb je net als ik steun aan deze richtlijn, om je oerneigingen in goede banen te leiden:
Geef alles weg wat je niet nodig hebt en houd voor jezelf wat je echt niet kunt missen.
woensdag 17 november 2010
Voor als je nog niet afvalt
Onderstaand bericht kreeg ik van een van onze (oud)deelnemers. Ze wilde graag de mensen een hart onder de riem steken die besloten hebben om goed voor zichzelf te zorgen, maar dan niet direct gewicht verliezen. Mocht dat je demotiveren, dan kan Merel je misschien weer op de been helpen!
- - - -
Hoi allemaal,
Bij deze wil ik als oud-deelnemer mijn ervaringen delen. Dit bericht is vooral gericht aan andere 'langzame starters'. Mensen zoals ik; andere dieselmotors.
Ik heb namelijk zelf ervaren hoe het is als je niet afvalt. Terwijl je het idee van Weg met de Weegschaal wel begrijpt en ook eet volgens die principes.
Ik ben dit jaar begin januari gestart met Weg met de Weegschaal. De theorie sprak me meteen heel erg aan. Maar mijn lichaam heeft, na het vele lijnen, best lang nodig gehad om aan deze manier van eten te wennen. Ongeveer een half jaar na de start (deze zomer dus) ben ik ineens heel langzaam af gaan vallen. Ik voel me daar heel prettig bij. In ongeveer 4 maanden ben ik nu zo'n 4 kilo afgevallen. Lekker langzaam dus, daarom voel ik me er ook heel goed bij.
Ik had op een gegeven moment besloten dat ik ook als ik geen enkele kilo zou verliezen, toch alleen nog maar goed voor mezelf wil zorgen. Door gezond en lekker te eten. En suiker en light- producten bijna volledig te laten staan (de jaren ervoor dronk ik elke dag cola light en at ik ongeveer elke dag een eierkoek). Die zoete smaak vind ik ook echt niet meer lekker.
En af en toe heb ik ineens ergens zin in, zoals pas in chocoladepepernoten. Daar heb ik heerlijk van gesnoept, maar redelijk snel heb ik er dan ook weer genoeg van. De rest van de zak heb ik de volgende dag op mijn werk getrakteerd. Ik eet niet meer door als ik klaar ben met proeven. Dat is echt veranderd.
In oktober hebben mijn man en ik ongeveer vier weken rondgetrokken door Amerika. Zelfs daar is het langzame afvallen doorgegaan: ik was bij terugkeer een kilo lichter dan toen ik vertrok. Ondanks de grote porties in Amerika. Maar de portie is niet langer leidend: dat is mijn eigen gevoel.
Verder ben ik totaal verwonderd dat ik verlost ben van veel kwalen, waarvan zelfs de artsen me al zo vaak hebben verteld dat ik er maar mee moest leren leven. Daar ben ik dagelijks helemaal van ondersteboven. Ik dacht niet dat ik dat nog ooit zou meemaken. Sommige kwalen had ik al meer dan tien jaar!
Nou, al met al wil ik dit delen met nieuwe leden. Misschien dat jullie je de eerste maanden ook wel eens afvragen of het wel de moeite waard is om door te zetten bij moeilijke momenten. Dat heb ik me ook afgevraagd in het begin (je wordt namelijk toch cynisch als je al heel wat hebt geprobeerd op het gebied van afvallen).
Ik ben zoveel gelukkiger en rustiger dan de afgelopen jaren en dat gun ik iedereen. Het afvallen is daarbij mooi meegenomen. Maar belangrijker was het gevoel dat het er niet meer toe deed. Dat gezond leven een enorm cadeau is aan jezelf. Ineens was het volledige besluit er: ik blijf zo eten, dit is goed voor me. Het afvallen kwam pas later.
Mocht je het even moeilijk hebben: ik wens je veel succes en vooral heel veel geluk en rust!
Hartelijke groet,
Merel
- - - -
Hoi allemaal,
Bij deze wil ik als oud-deelnemer mijn ervaringen delen. Dit bericht is vooral gericht aan andere 'langzame starters'. Mensen zoals ik; andere dieselmotors.
Ik heb namelijk zelf ervaren hoe het is als je niet afvalt. Terwijl je het idee van Weg met de Weegschaal wel begrijpt en ook eet volgens die principes.
Ik ben dit jaar begin januari gestart met Weg met de Weegschaal. De theorie sprak me meteen heel erg aan. Maar mijn lichaam heeft, na het vele lijnen, best lang nodig gehad om aan deze manier van eten te wennen. Ongeveer een half jaar na de start (deze zomer dus) ben ik ineens heel langzaam af gaan vallen. Ik voel me daar heel prettig bij. In ongeveer 4 maanden ben ik nu zo'n 4 kilo afgevallen. Lekker langzaam dus, daarom voel ik me er ook heel goed bij.
Ik had op een gegeven moment besloten dat ik ook als ik geen enkele kilo zou verliezen, toch alleen nog maar goed voor mezelf wil zorgen. Door gezond en lekker te eten. En suiker en light- producten bijna volledig te laten staan (de jaren ervoor dronk ik elke dag cola light en at ik ongeveer elke dag een eierkoek). Die zoete smaak vind ik ook echt niet meer lekker.
En af en toe heb ik ineens ergens zin in, zoals pas in chocoladepepernoten. Daar heb ik heerlijk van gesnoept, maar redelijk snel heb ik er dan ook weer genoeg van. De rest van de zak heb ik de volgende dag op mijn werk getrakteerd. Ik eet niet meer door als ik klaar ben met proeven. Dat is echt veranderd.
In oktober hebben mijn man en ik ongeveer vier weken rondgetrokken door Amerika. Zelfs daar is het langzame afvallen doorgegaan: ik was bij terugkeer een kilo lichter dan toen ik vertrok. Ondanks de grote porties in Amerika. Maar de portie is niet langer leidend: dat is mijn eigen gevoel.
Verder ben ik totaal verwonderd dat ik verlost ben van veel kwalen, waarvan zelfs de artsen me al zo vaak hebben verteld dat ik er maar mee moest leren leven. Daar ben ik dagelijks helemaal van ondersteboven. Ik dacht niet dat ik dat nog ooit zou meemaken. Sommige kwalen had ik al meer dan tien jaar!
Nou, al met al wil ik dit delen met nieuwe leden. Misschien dat jullie je de eerste maanden ook wel eens afvragen of het wel de moeite waard is om door te zetten bij moeilijke momenten. Dat heb ik me ook afgevraagd in het begin (je wordt namelijk toch cynisch als je al heel wat hebt geprobeerd op het gebied van afvallen).
Ik ben zoveel gelukkiger en rustiger dan de afgelopen jaren en dat gun ik iedereen. Het afvallen is daarbij mooi meegenomen. Maar belangrijker was het gevoel dat het er niet meer toe deed. Dat gezond leven een enorm cadeau is aan jezelf. Ineens was het volledige besluit er: ik blijf zo eten, dit is goed voor me. Het afvallen kwam pas later.
Mocht je het even moeilijk hebben: ik wens je veel succes en vooral heel veel geluk en rust!
Hartelijke groet,
Merel
maandag 15 november 2010
Te dun, te mager of te licht
Er is altijd veel te doen over te zwaar zijn en afvallen. Maar er zijn ook mensen die lichter zijn dan ze zouden willen! Dat kan betekenen dat je volgens de normen te weinig weegt. Maar vooral ook dat je er magerder uitziet dan je zou willen, of zo weinig 'reserves' hebt in je lichaam dat je er minder fit van wordt. Deze keer dus een stukje speciaal voor de mensen die helemaal niet willen afvallen!
Allereerst zou je kunnen kijken wat er bij jou aan de hand is:
Ben je mager omdat je erg weinig eet?
Of heb je juist veel honger, eet je veel en kom je toch niet aan?
Is het het eerste, dan wordt je belangrijkste vraag: waarom eet ik zo weinig? Ben je veel met je hoofd bezig en vergeet je je lichamelijke behoeftes? Heeft eten geen prioriteit voor je? Of is er misschien iets niet in orde in je lichaam? Als je geen eetlust hebt en je weet niet waarom, overleg dan met je huisarts of er iets onderzocht moet worden. Een gezond mens zou een paar keer per dag honger moeten voelen. Ook als je eetlust plotseling verdwenen is, is dat een reden om een arts te raadplegen.
Vergeet je te eten of maak je andere dingen belangrijker dan de behoefte van je lichaam aan eten vervullen? Denk dan eens na of het echt waar is dat die andere dingen belangrijker zijn. Tijd voor een besluit!
Maar dan de groep mensen die wel degelijk veel eet en toch niet aankomt. Als dit je hele leven al zo is, heb je waarschijnlijk van nature een snelle stofwisseling en een tengere bouw. Is dit pas later ontstaan, dan raad ik weer aan om met je huisarts te overleggen. Misschien is je schildklierwerking verstoord geraakt en moet dat in de gaten gehouden worden.
Ben je gezond of is er in ieder geval medisch gezien niets wat je nu eerst moet doen, dan heb je misschien iets aan de volgende tips:
1. Eet drie tot vier stevige maaltijden per dag. Als je de hele dag kleinere maaltijden eet, stimuleer je je stofwisseling alleen maar om harder te verbranden.
2. Eet 's middags en 's avonds eiwitrijk. Dan is je stofwisseling vaak iets rustiger dan 's ochtends en dan zorgt zulk 'stevig' voedsel ervoor dat je lichaam meer voedingsstoffen kan opslaan. Je kunt bijvoorbeeld yoghurt bij je maaltijden eten, of cottage cheese.
3. Beweeg regelmatig en kies dan (ook) voor sport waarbij je spieren opbouwt. Vraag als het nodig is een keer advies bij een sportschool, wat geschikte oefeningen zijn voor je en wat een veilig opbouwschema is.
4. Leer goed omgaan met stress en onrust. De kans is groot dat jouw stress systeem zo in elkaar zit, dat je bij stress veel energie verbruikt. Blijf dus ook een beetje uit de buurt van pepmiddelen, waaronder koffie en cola.
5. Heb je zo weinig reserves dat je je echt slap en naar voelt als je 's ochtends wakker wordt? Zorg dan dat je eerst iets voedzaams te eten of de drinken krijgt voor je iets anders gaat doen. Bereid het de avond tevoren voor als dat nodig is.
Weet je niet goed wat je moet eten, hoe je moet bewegen of hoe je goed met stress kunt omgaan? Zorg dat je meer informatie krijgt of begeleiding. En nogmaals: als je het idee hebt dat er iets niet goed gaat in je lichaam of als je lage gewicht in korte tijd ontstaan of verergerd is, meld je dan bij je huisarts als je dat nog niet hebt gedaan.
Allereerst zou je kunnen kijken wat er bij jou aan de hand is:
Ben je mager omdat je erg weinig eet?
Of heb je juist veel honger, eet je veel en kom je toch niet aan?
Is het het eerste, dan wordt je belangrijkste vraag: waarom eet ik zo weinig? Ben je veel met je hoofd bezig en vergeet je je lichamelijke behoeftes? Heeft eten geen prioriteit voor je? Of is er misschien iets niet in orde in je lichaam? Als je geen eetlust hebt en je weet niet waarom, overleg dan met je huisarts of er iets onderzocht moet worden. Een gezond mens zou een paar keer per dag honger moeten voelen. Ook als je eetlust plotseling verdwenen is, is dat een reden om een arts te raadplegen.
Vergeet je te eten of maak je andere dingen belangrijker dan de behoefte van je lichaam aan eten vervullen? Denk dan eens na of het echt waar is dat die andere dingen belangrijker zijn. Tijd voor een besluit!
Maar dan de groep mensen die wel degelijk veel eet en toch niet aankomt. Als dit je hele leven al zo is, heb je waarschijnlijk van nature een snelle stofwisseling en een tengere bouw. Is dit pas later ontstaan, dan raad ik weer aan om met je huisarts te overleggen. Misschien is je schildklierwerking verstoord geraakt en moet dat in de gaten gehouden worden.
Ben je gezond of is er in ieder geval medisch gezien niets wat je nu eerst moet doen, dan heb je misschien iets aan de volgende tips:
1. Eet drie tot vier stevige maaltijden per dag. Als je de hele dag kleinere maaltijden eet, stimuleer je je stofwisseling alleen maar om harder te verbranden.
2. Eet 's middags en 's avonds eiwitrijk. Dan is je stofwisseling vaak iets rustiger dan 's ochtends en dan zorgt zulk 'stevig' voedsel ervoor dat je lichaam meer voedingsstoffen kan opslaan. Je kunt bijvoorbeeld yoghurt bij je maaltijden eten, of cottage cheese.
3. Beweeg regelmatig en kies dan (ook) voor sport waarbij je spieren opbouwt. Vraag als het nodig is een keer advies bij een sportschool, wat geschikte oefeningen zijn voor je en wat een veilig opbouwschema is.
4. Leer goed omgaan met stress en onrust. De kans is groot dat jouw stress systeem zo in elkaar zit, dat je bij stress veel energie verbruikt. Blijf dus ook een beetje uit de buurt van pepmiddelen, waaronder koffie en cola.
5. Heb je zo weinig reserves dat je je echt slap en naar voelt als je 's ochtends wakker wordt? Zorg dan dat je eerst iets voedzaams te eten of de drinken krijgt voor je iets anders gaat doen. Bereid het de avond tevoren voor als dat nodig is.
Weet je niet goed wat je moet eten, hoe je moet bewegen of hoe je goed met stress kunt omgaan? Zorg dat je meer informatie krijgt of begeleiding. En nogmaals: als je het idee hebt dat er iets niet goed gaat in je lichaam of als je lage gewicht in korte tijd ontstaan of verergerd is, meld je dan bij je huisarts als je dat nog niet hebt gedaan.
donderdag 11 november 2010
Wat maakt van een boek een bestseller?
Even een tekstje dat niet gaat over goed in je vel zitten, maar over boeken.
Zoals jullie misschien weten is een paar weken geleden mijn nieuwe boek Meer energie verschenen. Het is mijn vijfde boek, dus ik weet inmiddels wat meer over hoe het werkt. Zo heb ik geleerd dat 3.000 exemplaren van het boek verkopen er meestal voor zorgt dat het rendabel is voor de uitgever. En dat 10.000 tot 15.000 verkochte exemplaren betekent dat het een goed verkopend boek is.
Veel van mijn kennissen zijn daar verbaasd over. Je hoort natuurlijk vooral de verhalen over bestsellers waar honderdduizend exemplaren van verkocht worden. Maar dat is maar voor een paar boeken weggelegd. 10.000 exemplaren verkopen is heel goed. Stel je maar eens voor dat je 10.000 mensen in een stadion hebt en dat die allemaal jouw boek gaan lezen! Of stel je voor dat je 1.000 boeken in een jaar wilt verkopen. Dan moeten er elke dag drie mensen bedenken dat ze jouw boek gaan kopen.
Waar ik nu een beetje over zit te filosoferen, is wat er nou voor zorgt dat sommige boeken zo'n grote vlucht nemen. Soms worden er heel veel exemplaren verkocht van een boek dat helemaal niet goed is en continu vernietigende recensies krijgt (ook van de lezers, bijvoorbeeld op BOL.com). En soms verschijnt er een boek over een actueel thema dat goed geschreven is en geschikt is voor een grote groep mensen, waar uiteindelijk misschien 5.000 exemplaren van verkocht worden.
Wie weet wat een boek succesvol maakt? Als je regelmatig boeken koopt of zelf auteur of uitgever bent, heb je er vast ideeen over. Je kunt je reactie hieronder kwijt. Leuk voor iedereen die graag nog eens een boek zou willen schrijven of uitgeven. En ook voor mij dus. :-)
Zoals jullie misschien weten is een paar weken geleden mijn nieuwe boek Meer energie verschenen. Het is mijn vijfde boek, dus ik weet inmiddels wat meer over hoe het werkt. Zo heb ik geleerd dat 3.000 exemplaren van het boek verkopen er meestal voor zorgt dat het rendabel is voor de uitgever. En dat 10.000 tot 15.000 verkochte exemplaren betekent dat het een goed verkopend boek is.
Veel van mijn kennissen zijn daar verbaasd over. Je hoort natuurlijk vooral de verhalen over bestsellers waar honderdduizend exemplaren van verkocht worden. Maar dat is maar voor een paar boeken weggelegd. 10.000 exemplaren verkopen is heel goed. Stel je maar eens voor dat je 10.000 mensen in een stadion hebt en dat die allemaal jouw boek gaan lezen! Of stel je voor dat je 1.000 boeken in een jaar wilt verkopen. Dan moeten er elke dag drie mensen bedenken dat ze jouw boek gaan kopen.
Waar ik nu een beetje over zit te filosoferen, is wat er nou voor zorgt dat sommige boeken zo'n grote vlucht nemen. Soms worden er heel veel exemplaren verkocht van een boek dat helemaal niet goed is en continu vernietigende recensies krijgt (ook van de lezers, bijvoorbeeld op BOL.com). En soms verschijnt er een boek over een actueel thema dat goed geschreven is en geschikt is voor een grote groep mensen, waar uiteindelijk misschien 5.000 exemplaren van verkocht worden.
Wie weet wat een boek succesvol maakt? Als je regelmatig boeken koopt of zelf auteur of uitgever bent, heb je er vast ideeen over. Je kunt je reactie hieronder kwijt. Leuk voor iedereen die graag nog eens een boek zou willen schrijven of uitgeven. En ook voor mij dus. :-)
woensdag 3 november 2010
Als het afvallen niet lukt, kun je net zo goed niet meer gezond leven
Heel bijzonder eigenlijk, wat veel mensen automatisch denken als ze even niet afvallen: als ik niet afval, waar doe ik het dan voor, al die gezonde keuzes?
Eigenlijk zeg je daarmee dat een cijfertje op de weegschaal belangrijker is dan hoe je je voelt. En dat je niet zozeer goed voor jezelf zorgt omdat je dat belangrijk vindt en het jezelf gunt, maar omdat er kilo's weg moeten. Dus als dat niet lukt, 'kun je net zo goed niet goed voor jezelf en je lichaam zorgen'.
Als ik het zo opschrijf, is waarschijnlijk sowieso al duidelijk dat de gedachtengang niet helemaal klopt. En dat er hierbij iets kroms in je manier van denken is geslopen in de loop van de tijd. Maar het is ook jammer als je hierdoor je motivatie verliest, want juist als je doorzet met goed voor jezelf zorgen, komt er een blijvend gewichtsverlies in zicht.
Alleen is dat altijd een GEVOLG van hoe je leeft, geen doel op zich. Je kunt het dus ook niet afdwingen. Zeker niet als je heel lang gelijnd hebt. Dan heeft je lichaam misschien wel recht op voldoende tijd om daarvan bij te komen en weer op jou te gaan vertrouwen?
Eigenlijk zeg je daarmee dat een cijfertje op de weegschaal belangrijker is dan hoe je je voelt. En dat je niet zozeer goed voor jezelf zorgt omdat je dat belangrijk vindt en het jezelf gunt, maar omdat er kilo's weg moeten. Dus als dat niet lukt, 'kun je net zo goed niet goed voor jezelf en je lichaam zorgen'.
Als ik het zo opschrijf, is waarschijnlijk sowieso al duidelijk dat de gedachtengang niet helemaal klopt. En dat er hierbij iets kroms in je manier van denken is geslopen in de loop van de tijd. Maar het is ook jammer als je hierdoor je motivatie verliest, want juist als je doorzet met goed voor jezelf zorgen, komt er een blijvend gewichtsverlies in zicht.
Alleen is dat altijd een GEVOLG van hoe je leeft, geen doel op zich. Je kunt het dus ook niet afdwingen. Zeker niet als je heel lang gelijnd hebt. Dan heeft je lichaam misschien wel recht op voldoende tijd om daarvan bij te komen en weer op jou te gaan vertrouwen?
dinsdag 2 november 2010
Nummer 10: tevreden zijn
Gisteren was het tv programma '21 manieren om gelukkig te worden' van de KRO en Arie Boomsma op tv. Er kwamen 21 ideeen en visies langs over wat mensen gelukkig maakt. Sommige vond ik erg met elkaar samenhangen. En de ene manier kreeg meer aandacht dan de andere.
Nummer 10 kwam wel erg kort langs: tevreden zijn. Die wilde ik nog even wat aandacht geven hier.
De een doet het meer dan de ander, maar iedereen doet het wel een beetje: vaststellen wat er allemaal niet goed is. Het eten is net niet zout genoeg, of net te zout. Er zit een spelfout in de e-mail die je net verstuurd hebt. Je bent niet slank genoeg. Iemand doet niet aardig genoeg tegen je. Jij hebt niet aardig genoeg gedaan tegen iemand. Dat soort dingen.
Ontevreden zijn heeft een functie: het geeft een reden om dingen te verbeteren. Om ergens flink aan te trekken. Maar wacht eens even, heb je daar wel ontevredenheid voor nodig? Stel dat je jezelf en je leven goed genoeg vindt, zou je dan nog kunnen werken aan goede dingen en verbeteringen? Het antwoord is ja.
Denk maar eens terug aan een periode dat je je gelukkig voelde. Hield je daardoor op met dingen doen die je gelukkig maakten? Waarschijnlijk niet. Meestal gaan mensen die zich gelukkig voelen juist meer dingen doen waar ze gelukkig van worden. Wie zich ongelukkig voelt, voelt zich vaak niet in staat om daar iets aan te veranderen.
Bij 'jezelf en je leven goed genoeg vinden' werkt het ongeveer hetzelfde. Als jij niet goed genoeg bent, waar moet je dan het talent en de energie vandaan halen om dat te veranderen? Als jouw leven en jouw wereld niet goed genoeg zijn, waar moet je dan de dingen vandaan halen die je leven goed maken? Als ze in jouw leven beschikbaar zijn, betekent dat dat je leven blijkbaar wel goed genoeg is. Want je alles wat je nodig is, is er.
Dit kan filosofisch of ingewikkeld lijken. Maar dit is de hamvraag: wat zou er gebeuren als je jezelf en je leven goed genoeg vond?
Als het antwoord op die vraag je bevalt, ga dan maar eens oefenen met het idee: jij bent goed genoeg en je leven is goed genoeg.
Nummer 10 kwam wel erg kort langs: tevreden zijn. Die wilde ik nog even wat aandacht geven hier.
De een doet het meer dan de ander, maar iedereen doet het wel een beetje: vaststellen wat er allemaal niet goed is. Het eten is net niet zout genoeg, of net te zout. Er zit een spelfout in de e-mail die je net verstuurd hebt. Je bent niet slank genoeg. Iemand doet niet aardig genoeg tegen je. Jij hebt niet aardig genoeg gedaan tegen iemand. Dat soort dingen.
Ontevreden zijn heeft een functie: het geeft een reden om dingen te verbeteren. Om ergens flink aan te trekken. Maar wacht eens even, heb je daar wel ontevredenheid voor nodig? Stel dat je jezelf en je leven goed genoeg vindt, zou je dan nog kunnen werken aan goede dingen en verbeteringen? Het antwoord is ja.
Denk maar eens terug aan een periode dat je je gelukkig voelde. Hield je daardoor op met dingen doen die je gelukkig maakten? Waarschijnlijk niet. Meestal gaan mensen die zich gelukkig voelen juist meer dingen doen waar ze gelukkig van worden. Wie zich ongelukkig voelt, voelt zich vaak niet in staat om daar iets aan te veranderen.
Bij 'jezelf en je leven goed genoeg vinden' werkt het ongeveer hetzelfde. Als jij niet goed genoeg bent, waar moet je dan het talent en de energie vandaan halen om dat te veranderen? Als jouw leven en jouw wereld niet goed genoeg zijn, waar moet je dan de dingen vandaan halen die je leven goed maken? Als ze in jouw leven beschikbaar zijn, betekent dat dat je leven blijkbaar wel goed genoeg is. Want je alles wat je nodig is, is er.
Dit kan filosofisch of ingewikkeld lijken. Maar dit is de hamvraag: wat zou er gebeuren als je jezelf en je leven goed genoeg vond?
Als het antwoord op die vraag je bevalt, ga dan maar eens oefenen met het idee: jij bent goed genoeg en je leven is goed genoeg.
Abonneren op:
Posts (Atom)